Dilbert’s onliners

Source: A Forward

1. I say no to alcohol, it just doesn’t listen.

2. A friend in need is a pest indeed.

3. Marriage is one of the chief causes of divorce.

4. Work is fine if it doesn’t take too much of your time.

5. When everything comes in your way you’re in the wrong lane.

6. The light at the end of the tunnel may be an incoming train..

7. Born free, taxed to death.

8. Everyone has a photographic memory, some just don’t have film.

9. Life is unsure; always eat your dessert first.

10. Smile, it makes people wonder what you are thinking.

11. If you keep your feet firmly on the ground, you’ll have trouble putting on your pants.

12. It’s not hard to meet expenses, they are everywhere.

13. I love being a writer… what I can’t stand is the paperwork.

14. A printer consists of 3 main parts: the case, the jammed paper tray and the blinking red light.

15. The guy who invented the first wheel was an idiot. The guy who invented the other three, he was the genius.

16. The trouble with being punctual is that no one is there to appreciate it.

17. In a country of free speech, why are there phone bills?

18. If you cannot change your mind, are you sure you have one?

19. Beat the 5 O’clock rush, leave work at noon!

20. If you can’t convince them, confuse them.

21. It’s not the fall that kills you. It’s the sudden stop at the end.

22. I couldn’t repair your brakes, so I made your horn louder.

23. Hot glass looks same as cold glass. - Cunino’s Law of Burnt Fingers

24. The cigarette does the smoking you are just the sucker.

25. Someday is not a day of the week

26. Whenever I find the key to success, someone changes the lock.

27. To Err is human, to forgive is not a Company policy.

28. The road to success…. Is always under construction.

29. Alcohol doesn’t solve any problems, but if you think again, neither does Milk.

30. In order to get a Loan, you first need to prove that you don’t need it.

31. All the desirable things in life are either illegal, expensive, fattening or married to someone else

Call Waiting….

In my previous post, I mentioned about the fillers in the DT&Q (evam play) breaks. When Karthik’s(not the alaipayuthe one)  turn came, He was telling about his college love and his engagement. He also mentioned that engagement is like call waiting…so why am I telling this now? Because my call is also in waiting..hmmm…will be in waiting for some time, till I get married..

I’m getting engaged on this 29th..

Its been a long time..

Last Place I Visit….

My mom wanted me to go to SriKalahasti temple, for past 1 year she was bugging me to visit that temple and I was there 2 weeks before. We drove down to SriKalahasti. It’s an old temple and I really admired the way it is built.

Last Movie I saw..

Last Saturday I went to Thoda Pyaar Thoda Magic. I have nothing to comment about it. Last to last friday I got to see Dasavatharam. To be honest, Dasavatharam didn’t meet my expectations. I’m a big fan of Kamal haasan. Except for the 12th century part, nothing impressed me including the Balaram Naidu’s character, which most of my friends liked. Coming back to 12th century part, it was amazing and the kallai mattum song was damn good.

Last Book I read…

It took nearly 2 months for me to complete this book, Shantaram, a novel based on the real life of the author. The story starts in Bombay; the author arrives at Bombay airport with a fake passport and a criminal record, then the rest is about his life in India. The story ends with Shantaram planning to go to Srilanka, so there is a sequel. I am waiting for it. When I went through Shantaram’s website, I found that he sold the movie rights to Johnny Depp and Warner Brothers. Mira Nair is directing the movie starring Johnny Depp as Shantaram/Lin/LinBaba/Lindsay, Amithab Bachchan as Khader Khan and Irfan Khan as Prabaher. Looking forward for the movie too.

Last thing that I did for the first time…

I watched a play for the first time last Sunday. It is by a Chennai based theatre group called Evam. The name of the play is ‘Doubles Triples and Quadruples – No body stays Single’ stars Karthik(he acted in movies like Alaipayuthe/Saathiya, Yuva, Vaanam Vasapaduthe, Kanda Naal Mudhal, Yaaradi Nee Mohini.), Sunil, Karthik again, Naveen, Kalyani and Shakila. As the name states, it is a comedy show. I laughed, laughed and laughed through out the play. Such a hilarious one and I enjoyed a lot. I should mention about the fillers they had in between the scenes, when they had to rearrange the stage. Each actor took a turn and they gave a short speech and trust me every one were too good. Not even a single second, they left us to feel bored. I had a good time.

Evam rocks!!!!!!

Onbatham Vaguppu

I’m in Gopal’s house for lunch..Gopal told me that his roomie, Muruganandham is a very good story writer. Here is a story by Murugs…

People who cannot read Tamil, Excuse Me….

ஒன்பதாம் வகுப்பு ================நேரம் சரியாக காலை 9.30 மணி. பள்ளி மணி ஒலித்தது, அனைவரும் குழுமியிருந்தோம். தலைமை ஆசிரியரின் உரையைத் தொடர்ந்து தேசிய கீதத்துடன் நிறைவுற்றது அந்தத் திங்கட்கிழமைப் பேரவை. கடந்த ஒரு வருடமாகப் படித்த வகுப்புக்கு இனி செல்லத் தேவையில்லை. ஆம், அந்தக் கல்வியாண்டின் முதல் நாள் அது. எட்டாம் வகுப்பிலிருந்து ஒன்பதாம் வகுப்பிற்குச் செல்லத் தயாராயிருந்தோம் சிவா, தேவா மற்றும் நான். நாங்கள் மூவரும் இதுவரை ஒரே வகுப்பில் தான் படித்து வந்திருக்கிறோம். ஆனால் இன்று வெவ்வேறு வகுப்புகளுக்குச் செல்ல வேண்டிய நிலை. நான் 9-B, தேவா 9-C மற்றும் சிவா 9-D க்குச் சென்றோம். முதல் நாள் வகுப்புகள் நடக்கத் துவங்கின. மதிய உணவு இடைவேளையில் நாங்கள் சந்தித்தோம். எந்தெந்தப் பாடத்திற்கு எந்தெந்த ஆசிரியர் என்ற உரையாடல் நடந்து கொண்டிருந்தது. “ஏய், இங்க வாங்கடா” என்று எங்கள் நண்பன் ஒருவன் கூப்பிட்டான். கூப்பிட்ட இடத்திற்குச் சென்றோம். அது 9-C யின் ஜன்னல். அதன் வழியாக மாணவர்கள் சிலர் ஆச்சரியமாக எதையோ பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். நானும் கூட்டத்தில் நுழைந்து பார்த்தேன். நாங்கள் அனைவரும் வியப்போடு பார்த்தது, மாணவன் ஒருவனைத்தான். நல்ல கருப்பு நிறம்,அடர்த்தியான மீசை,கை கால்களில் சுருண்ட முடி,வயதை மீறிய சிறிய அரைக்கால் சட்டை கொண்டிருந்தான். “இங்க பாருங்கடா, மீசை வெச்ச மச்சான” என்று சிலர் கிண்டலடித்தனர். “ஏண்டா பேன்ட் போடல?” என்று சொல்லி சிலர் அவன் தொடையிலே கிள்ளவும் செய்தார்கள். “டேய், வாடா போலாம்” என்றான் தேவா. மேலும் அவனைப் பற்றிய விவரங்களையும் கூறத்தொடங்கினான். பெயர் ராமர்; பக்கத்து பள்ளியில் எட்டாம் வகுப்பு வரை முடித்து விட்டு இங்கு வந்திருக்கிறான்; இடையில் ஐந்து வருடம் படிக்காமல் இருந்து விட்டு மீண்டும் வந்திருக்கிறான். இவ்வாறு தேவா கூறியதும் அவனது படிக்கும் ஆர்வத்தைப் பாராட்டத் தோன்றியது. அவன் மட்டுமல்ல, புதிய மாணவர்கள் பலர் எங்கள் பள்ளியில் சேர்ந்திருந்தார்கள். மாணவர்கள் மட்டுமல்ல, சில மாணவிகளும் தான். மாலை 5 மணிக்கு வகுப்புகள் முடித்து, நாங்கள் மூவரும் வீடு திரும்பிக் கொண்டிருந்தோம். எங்களைக் கடந்து மாணவி ஒருத்தி சென்றாள். எண்ணெய் வழித்து சீவப்பட்ட இரட்டை ஜடை, பவுடர் பூசிய முகம் அதில் லட்சணமான ஒரு பொட்டு, ஸ்கூல் யூனிபார்ம் சுடிதாரில் கூட அழகாகத் தெரிந்தாள். யார் இவள் என்று யோசிப்பதற்குள் எங்களைக் கடந்து விட்டிருந்தாள். எங்கள் மூவருக்கும் அவள் யாரெனத் தெரியவில்லை. ஆனால் அவளை பார்க்க வேண்டும், பேச வேண்டும் என மனம் படபடத்தது. மீசை அரும்பிய அந்தப் பருவத்திற்கான அதே குறுகுறுப்பு, படபடப்பு. கண்டிப்பாக அது காதலோ, காமமோ அல்ல. அவளைப் பற்றிய நினைப்புடனே நாங்கள் வீடு திரும்பினோம். ஒரு வாரம் காலையிலும் மாலையிலும் அவளைப் பார்ப்பது மட்டும்தான் தொடர்ந்தது. ஒரு வாரத்தில் தேவா அவளைப் பற்றிய விவரங்களைத் திரட்டியிருந்தான். பெயர் ஜீவா, 9A படிக்கிறாள், மேலத்தெரு ராமையா வீட்டில் தங்கியிருக்கிறாள், அவருக்கு ஏதோ தூரத்து சொந்தமாம். “எப்படியாவது பேச வேண்டும்” என்றேன் நான். “சான்சே இல்லை, அவள் படிப்பது பெண்கள் வகுப்பு” என்றான் சிவா. “பள்ளிக்கு போகும் போதும் வரும் போதும் பாத்துக்க வேண்டியதுதான்” இது தேவா. “அவளைப் பாக்க வெச்சா” புதிர் போட்டான் சிவா. “எப்படி?” என்றேன் நான். “கிரிக்கெட்” என்றான் சிவா சிரித்துக்கொண்டே. எங்களுக்கும் அது நல்ல ஐடியாவாகவே தோன்ற ஆமோதித்தோம். மைதானம் ரெடி. சிவா வீட்டிற்கும் தெருவுக்கும் இடையிலான 10X10 காலி மனை. கரிக்கொட்டையால் எதிர் வீட்டு சுவரில் ஸ்டம்ப் வரைந்தோம். சிறிய ரப்பர் பந்து ஒன்றை சிவா ஏற்கனவே வைத்திருந்தான். மர ரீப்பர், பேட் ஆனது. நாங்கள் வேறு யாரையும் சேர்த்துக் கொள்ளவில்லை. ஒருவன் பேட்டிங், மற்றொருவன் பௌலிங், வேறொருவன் பீல்டிங். பிரதி சாயங்காலம் நாங்கள் விளையாடத் துவங்கினோம். அவள் பள்ளி முடித்து விட்டு நாங்கள் விளையாடும் இடம் வரும்போது எங்களின் சத்தம் அதிகமாகும். ஒருவனை ஒருவன் சத்தம் போட்டு பேர் சொல்லிக் கொள்வதும், வேகமாகப் பந்தை அடிப்பதும் கீழே விழுந்து பிடிப்பதும் வாடிக்கையானது. நாட்கள் ஆனதே தவிர அவள் எங்களைப் பார்த்தவாறே தெரியவில்லை. காலாண்டுத் தேர்வுக்கு இன்னும் இரண்டு வாரங்கள் தான் இருந்தது. நன்றாகப் படிக்குமாறு ஆசிரியர் அறிவுறுத்திக் கொண்டிருந்தார். நாங்கள் படிப்பையும் கோட்டை விடவில்லை. நன்றாகப் படித்துக் கொண்டிருந்தோம். அதேசமயம் ஜீவாவிடம் பேச வேண்டும் என்ற ஆசையும் கூடவே இருந்தது. அன்று சாயங்காலம் வழக்கம்போல் நாங்கள் கிரிக்கெட் விளையாடிக்கொண்டிருந்தோம். அவள் தூரத்தில் வருவதைப் பார்த்த தேவா, அவன் தான் பேட் செய்வேன் என்று என்னிடமிருந்து பேட்டை பிடுங்கிக்கொண்டான். நானும் பீல்டிங் தெருவோரம் செய்தால் அவளைப் பார்க்க முடியும் என விட்டுவிட்டேன். ” இப்ப பாரு, அடிய” என்று சொல்லிக்கொண்டே ஓங்கி பந்தை அடித்தான் தேவா. பந்து நேராகத் தெருவில் வந்து கொண்டிருந்த வயதானவரின் தலையில் பட்டது. அவள் அங்கு வரவும் சரியாக இருந்தது. அந்தப் பெரியவர் எங்களைத் திட்ட ஆரம்பித்தார். மட்டையைக் கையில் வைத்திருந்த தேவாவுக்குத்தான் திட்டு அதிகம் விழுந்தது. அவள் லேசாக சிரித்துக்கொண்டே சென்றதைக் கவனிக்க முடிந்தது. அவரிடமிருந்து பந்தை வாங்குவதற்குள் சில கெட்ட வார்த்தைகளையும் சகித்துக்கொள்ள வேண்டியதாயிற்று. “அவர் திட்டியது கூட பரவாயில்ல; அவள் வரும் போது திட்டிவிட்டாரே. அதாண்டா அசிங்கமாயிடுச்சு” அங்கலாய்த்தான் தேவா. இனிமேல் அந்த இடத்தில் கிரிக்கெட் விளையாட முடியாதெனத் தோன்றியது. அதற்கு மேல் ஒன்றும் பேசிக்கொள்ளாமல் பிரிந்தோம். சில நாட்களாகக் கிரிக்கெட் விளையாடுவதை நிறுத்தியிருந்தோம். அதோ இதோ என்று சொல்லி, காலாண்டுத் தேர்வும் ஆரம்பித்தாகிவிட்டது. தேர்வுகளை கவனத்துடன் எழுதினோம். அன்று கடைசித் தேர்வு எழுதிவிட்டு நாங்கள் வீடு திரும்பிக் கொண்டிருந்தோம். “ஒரு வாரம் காலாண்டு லீவு, அவளைப் பாக்க முடியாதேடா” நான் சொன்னேன். “கஷ்டம் தான், ஏதாவது யோசிக்கலாம்” என்றான் சிவா. அப்போது பிரிந்தோம். ஒரு நாள் விட்டு ஞாயிற்றுக் கிழமை மீண்டும் சந்தித்தோம். “என்கிட்டே ஒரு ஐடியா இருக்கு” புதிர் போட்டான் தேவா. நாங்கள் ஆர்வமானோம். “அவள் தங்கியிருக்கும் ராமையா வீட்டுத் தோட்டத்திற்கு அடுத்து தான் எங்கள் தோட்டம். அங்க போனா கிரிக்கெட்டும் விளையாடலாம்; அவளையும் பாக்கலாம்” . தேவா சொன்னதும் உடனே மேலத்தெருவிற்குக் கிளம்பினோம். தேவாவின் தோட்டம். அடுத்த தோட்டத்தை ஒட்டி அவள் தங்கியிருக்கும் வீடு நன்றாகத் தெரிந்தது. “நமக்குத் தேவை ஒரு நல்ல பேட்டுடா” என்று தேவா கூறிக்கொண்டே நல்ல ஒரு பூவரசம் கட்டையை எடுத்தான். அரிவாளால் அதைச் செதுக்கினான். இறுதியாக அதன் வடிவம் சற்றேறக்குறைய பேட் மாதிரி இருந்தது. வைக்கோல் போர் கீப்பர் ஆனது. கொண்டு வந்திருந்த பந்தை வைத்துக்கொண்டு விளையாட ஆரம்பித்தோம். அவ்வப்போது எங்களின் கண்கள் அவளது வீடு நோக்கிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. எது நடக்கக்கூடாது என்று நான் நினைத்தேனோ, அது நடந்து விட்டது. ஆம். சிவா அடித்த பந்து எங்கள் தோட்டத்தைத் தாண்டி அவளது தோட்டத்தில் விழுந்து விட்டது. நான் சிவாவைத் திட்டிக்கொண்டிருந்தேன். “ஏண்டா அவனைத் திட்டுற, இத வெச்சே அவளைக் கூப்பிடலாம்” என்றான் தேவா. “வீட்டுல யாருங்க, பந்தைக் கொஞ்சம் எடுத்துப் போடுங்க” என்று இரண்டு மூன்று முறை கூவினான் தேவா. நாங்கள் எதிர்பாராதது போலவே, ராமையா வீட்டிலிருந்து அவரது தோட்டத்திற்கு வந்தார். “என்னடா பசங்களா, கிரிக்கெட் விளையாடுற இடமா இது?” அவரது குரலில் கோபம் தெரிந்தது. “இல்ல மாமா, தெரியாம விழுந்திருச்சு,எடுத்துக் குடுங்க. இனி விளையாட மாட்டோம்” பதில் சொன்னான் சிவா. “செந்தில் மவந்தானடா நீ, நான் உனக்கு சித்தப்பா வேணுன்டா. முறை தெரியாம பேச்சைப் பாரு” நையாண்டி கலந்த குரலில் ராமையா கூறியவுடன் எனக்குச் சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை. எனக்கு உறவுமுறை அதிகம் தெரியாததால் பொத்தாம் பொதுவாக எல்லோரையும் வாங்க, போங்க என்பேன். எல்லாம் தெரிந்தவன் போல் பேசும் சிவா இன்று வகையாக மாட்டினான். “சரி சரி. இனி இங்கல்லாம் கிரிக்கெட் விளையாடக்கூடாது. என்ன புரிஞ்சுதா?” அதட்டியவாரே பந்தை விட்டெறிந்தார் எங்களிடம். “நிலைமை சரியில்லை; அவள் வருவது மாதிரியும் தெரியவில்லை. கிளம்பலாம்” என்றேன் நான். மற்ற இருவரும் ஆமோதிக்க அவள் வீட்டைப் பார்த்தவாறே அங்கிருந்து கிளம்பினோம். ஒரு வாரம் மெதுவாக நகர்ந்தது. காலாண்டுத்தேர்வு விடுமுறைக்குப் பின் அன்று பள்ளியும் ஆரம்பித்தாகிவிட்டது. இரண்டு நாட்களாகியும் அவளைக் காண முடியவில்லை. உடம்பு சரியில்லாமல் இருந்திருக்கும் என்று நாங்களே சப்பைக் கட்டு கட்டினோம். மேலும் இரு நாட்கள் ஓடிற்று. அதற்கு மேல் எங்களால் இருப்புக் கொள்ள முடியவில்லை. அன்று சாயங்காலம் அவள் பக்கத்து வீட்டிலிருக்கும் எட்டாம் வகுப்பு சரவணனைப் பிடித்து கேட்டோம். “அத வந்து, அந்த அக்கா வயசுக்கு வந்துடுச்சாம்; மூணு நாளைக்கு முன்னாடியே அவங்க அப்பா, அம்மா வந்து சொந்த ஊருக்கேக் கூட்டிட்டு போயிட்டாங்களாம்; படிப்புல்லாம் அவ்வளவுதானாம். சீக்கிரமே கல்யாணம் பண்ணப் போறாங்களாம்” ராமையா எங்க அப்பாட்ட சொன்ன போது நான் கேட்டேன் என்று சொல்லிவிட்டு விருக்கென ஓடி விட்டான். எங்களுக்கு ஒரு நிமிஷம் ஒன்றும் புரியவில்லை. “கடைசியாக நல்லா ஒரு தடவை பார்க்கக் கூட முடியலியேடா” சிவாவின் குரலில் சோகம் தெரிந்தது. “இனிமேல் இந்த கிரிக்கெட் கூட விளையாடத் தேவையில்லடா” என்றான் தேவா. சிறிய மௌனம். அதற்கு மேல் நாங்கள் ஒன்றும் பேசிக் கொள்ளவில்லை. அவளைப் பற்றி நினைத்துக் கொண்டே அவரவர் வீடுகளுக்குத் திரும்பினோம். அன்று இரவு முழுவதும் பல கேள்விகள் என்னுள் வந்து கொண்டிருந்தன. யாரும் செய்யாத அல்லது யாருக்கும் வரக்கூடாத நிகழ்ச்சியா அது; படிப்பை நிறுத்துகிற அளவுக்குப் பெரிய பாவமா அது என்றெல்லாம் தோன்றியது. பத்தாம் வகுப்பு வரை படித்திருக்கலாம்; குறைந்தது இந்த ஒன்பதாம் வகுப்பையாவது முடித்திருக்கலாம்” மனது சொல்லிக்கொண்டது. நான்கைந்து வருடங்களாகப் படிப்பை நிறுத்திவிட்டு மீண்டும் ஆர்வத்தில் படித்துக் கொண்டிருக்கும் ராமரைப் பற்றிய நினைவுகளும் வந்து போனது. ராமரைப் பார்த்துவிட்டு, அவளைப் படிப்பிலிருந்து நிறுத்தியது முற்றிலும் முரண்பட்டதாகத் தெரிந்தது. இதையெல்லாம் நினைத்துக் கொண்டே அன்று எப்போது தூங்கினேன் என்றே தெரியவில்லை. ஆனாலும் கடைசிவரை அவளிடம் ஒரு வார்த்தை கூட பேசவில்லையே என்ற ஏக்கம் மட்டும் தொடர்ந்து கொண்டேயிருந்தது. சொல்லப்படாத வார்த்தைகளுக்குத் தான் எத்தனை மதிப்பு! இப்போதாவது சொல்லி விடலாம் என்று ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஊர்த் திருவிழாவிற்குச் சென்று கொண்டிருக்கிறேன். அவளைத் தான் காண முடியவில்லை. “தயவு செய்து உன் பிள்ளைகளின் படிப்பைப் பாதியில் நிறுத்தி விடாதே” என்று கண்டிப்பாகச் சொல்லி விட வேண்டும், அவள் பிள்ளை வயதிற்கு வருவதற்குள்ளாவது. - பால.முருகானந்தம்

Kudremukh

Last week end was little adventurous to me… For the first time, i went for a trekking with my college friends..we were planning for an outing long back and finally we decided to go for a trekking in Kudremukh.. Dayalu got some contacts with Capture-Earth, who organizes trekking and this place we have decided was a riverside trekking - River Badra…We left Bangalore on Friday night and reached Bhagavathi national park campsite on Saturday morning. To start with, we went to a place called Ganga Moola.

Ganga Moola is the origin of River Tunga Badra. It was a small cave and we couldn’t see water flowing there, but the place was damp. On the way to Ganga Moola we bump into lot of leeches, Luckily I escaped there. Few of my friends had no choice than donating their blood to those little yucky and scary creature.

After visiting Ganga Moola, we started our riverside trekking we started from Kadambi falls and walked along River Badra. Again we came across lot of leeches and this time I was not lucky enough and those worm like leeches started getting in to my shoes..F***, I started screaming badly and it literally gave me a heart attack, My friends and Anitha (instructor from Capture) helped me in removing those leeches. Poor thing, except for me the leeches started sucking the blood out of people who helped me. Then I ran to the safest place and since then it was fun.

we had to walk along the river..Had to get into the river..Had to do rock climbing…Had to walk in four legs..The best part about the trekking was we got a chance of exploring the nature.. The water in the river was crystal clear..those huge mountains and the mist..Wow!! the experience was amazing!!!

Next Day we went to Hanumangundi falls…this falls is in between a jungle surrounded by huge rocks.. Apart from the slippery rocks, this place is also awesome…

On the way back to Bangalore we went to Lakya Dam, Hanging Bridge and a 500 year old Shiv Temple.

While coming in the bus we were speaking about our college stories, pulling each other legs, playing Dumb-C.

Over all we had a very nice time and looking forward for my next trip

after 4 years…

Nearly after 4 years, i met very few of my class mates last week. I met Jayan, who came to Adobe flex seminar. Jayan didnt change much except for few Kgs…and this SundayI met 6 of my other class mates…We were like kind of back to college days..Teasing each other…Suge got his girl friend along with him and Vennila came with her hubby and her lovely kid Yazhini..Poor JB, Karthi and Daylu were too worried about being single…Guys, Hope you get a girl friend soon…Vasanthi is the only one who hasn’t put on weight…hope to see the rest of my class mates soon

Does humanity exists?

Ten-year-old boy burnt alive in New Delhi
http://ibnlive.com/news/tenyearold-boy-burnt-alive-in-new-delhi/61169-3.html

Lucky day :)

Yesterday was really really lucky to me

I had booked a Santro last month, the dealers were supposed to deliver it some 2 weeks before. But there was a delay from their end. Yesterday afternoon they called me and said that the car is ready and I can take it. Finally I have my own car and this is my first car. I was in cloud 9 and to add more the dealers said that they gonna refund Rs 15000 as the car price has comedown after the recent budget.

And to add more, I got a call from CNN-IBN saying that I have won ‘the really tough movie quiz and the gift is on the way. http://www.ibnlive.com/news/the-really-tough-movie-quiz-answers-and-winners/60212-8.html and as a part of it, I got some discount on http://bookmyshow.com

BENGALOORU LOOTERS – AUTO DRIVERS

The auto drivers in Bangalore are going worse these days…I stay in IndraNagar and my office is in Richmond Road. Every day morning I had to wait for nearly 20 minutes for an auto…

It starts like this

 

Me: Richmond Road

Auto Diver: 60 rupees madam

Me: no

 

Me: Richmond Road

AD: (he doesn’t even say anything as if told him go to hell)

 

After 6 or 7 autowalas one good soul (God bless such auto fellas) take me to office

 

Situation goes even worse while leaving from office especially if it is around 7 PM

 

Today one of my colleagues, Shriya Naidu took an auto from BTM layout. After reaching the office, the fella asked her to pay 20 bucks extra. She started arguing with him. Her argument goes like this

 

AD: 20 rs extra kodi madam

Shriya: (Removed a camera from her bag) Why should I give you extra money

She started video shooting the argument.. Took a pix of auto drivers license display.

AD: luggage madam (camera focusing her luggage. She has a bag as she is going home after work)

Shriya: is this one bag, a luggage to you

AD: illa madam..petrol price increase agithu

Shriya: Auto meter charge is also increased

AD: illa madam

 

Mean while other auto drivers gathered and they told Shriya to leave him….

 

Shriya is now on her way to collect some more videos like this and planning to file complain…

 

Last weekend…….

Last week end, I got to watch two movies. One is the lake house and the other one is a Korean movie, Seducing Mr. Perfect. The first one is kind of fiction and the later is a romantic comedy. Lake house is about two people, one in the future and the other in the past who meets thru letters. While Seducing Mr. perfect is about the guy who challenges the girl that she cannot make him to fall for her and the girl who is trying to win his love.

The guy is an American and the girl is a Korean. Through out the movie, the guy speaks English and the girl speaks Korean.

Except for few tamil films like Vettaiyadu….,roja…I remember all non-tamil speakers speaking Tamil, especially in Captain movies….